Werk maken van vacatures

De concrete vraag naar werk, het vervullen van vacatures bij bedrijven en instellingen, is volgens de Raad voor Werk en Inkomen een kansrijk vertrekpunt om werklozen weer aan het werk te helpen. Initiatieven op dit vlak vanuit bedrijven, instellingen, branches en sectoren verdienen een stimulans.  De Raad voor Werk en Inkomen heeft daarom een subsidieregeling in het leven geroepen: de Stimuleringsregeling Vacaturevervulling door Werklozen en met werkloosheid bedreigde Werknemers (SVWW).

Bij bedrijven en instellingen ontstaan jaarlijks honderdduizenden vacatures. De subsidieregeling wil stimuleren dat aanvragers een deel van hun vacatures door werklozen laten vervullen.

Initiatieven kunnen van individuele bedrijven, instellingen, branches of sectoren afkomstig zijn, maar kunnen ook voortvloeien uit allerlei vormen van samenwerking tussen deze partijen. Verder is – om het draagvlak voor de initiatieven te vergroten – in de regeling bepaald dat aanvragen door werknemersvertegenwoordigingen moeten worden ondersteund.

De Raad voor Werk en Inkomen meent dat het vraaggerichte uitgangspunt van de subsidieregeling een toegevoegde waarde heeft ten opzichte van andere reïntegratie-inspanningen, waar het initiatief overwegend bij de uitkeringsinstanties ligt en niet bij bedrijven en instellingen.

De Raad voor Werk en Inkomen wil tevens stimuleren dat initiatieven van aanvragers – op vrijwillige basis - in samenwerking met gemeenten tot stand komen. Gemeenten zijn immers verantwoordelijk voor de toeleiding naar de arbeidsmarkt van een groot deel van de werklozen. De subsidieregeling biedt financiële voordelen voor initiatieven van aanvragers die in samenwerking met een of meer gemeenten tot stand komen.

De regeling richt zich ook op een specifieke groep werkzoekenden, namelijk de met werkloosheid bedreigde werknemers. Aanvragers die bereid zijn deze werknemers in dienst te nemen, kunnen maximaal 3.000 euro per persoon voor scholing ontvangen.


Enkele belangrijke elementen uit de stimuleringsregeling zijn: 

 

• Per kalenderjaar kan door de RWI 90 miljoen euro aan subsidies worden toegekend; 
• Aanvragen kunnen het gehele jaar worden ingediend en niet eenmalig; door deze flexibiliteit kunnen aanvragers snel inspelen op actuele ontwikkelingen, behoeften en ideeën;
• Aanvragen moeten betrekking hebben op tenminste 40 deelnemers; dit aantal is bedoeld om versnippering van het budget tegen te gaan en beoogt projecten met voldoende draagvlak van de grond te tillen;
  Voor de kosten die aanvragers maken in het kader van werving en selectie wordt een vaste vergoeding van 600 euro per in traject genomen deelnemer toegekend;
• De subsidie voor trajecten (onder andere scholing en werkervaring) varieert naarmate werklozen een grotere afstand tot de arbeidsmarkt hebben. De subsidie voor werklozen die door het CWI zijn ingedeeld in fase 3 of 4 is hoger dan voor werklozen in fase 2 of voor werklozen die al langer dan zes maanden in fase 1 zijn ingedeeld;
• Trajecten kunnen worden gevolgd voorafgaand aan of tijdens een dienstverband. Bij trajecten voorafgaand aan een dienstverband (veelal scholing) is de RWI-subsidie 80 procent van de kosten met een maximum van 3.000 of 6.000 euro. Dit laatste bedrag is van toepassing bij werklozen die zijn ingedeeld in fase 3 of 4. De aanvrager moet zelf de resterende 20 procent van de kosten betalen, tenzij sprake is van samenwerking met een gemeente. In dat geval is de eigen bijdrage 10 procent;
• Bij trajecten tijdens een dienstverband (veelal werkervaring) is de RWI-subsidie maximaal 3.000 of 6.000 euro (voor werklozen in fase 3 of 4);
• Aanvragers kunnen een bijdrage krijgen in de kosten van voorbereiding en beheer van hun projectplannen;
• Succesvolle projecten komen in aanmerking voor extra subsidie zodra ze meer dan 25 procent van de deelnemers voor langere tijd (tenminste zes maanden) aan werk weten te helpen. Voor iedere extra plaatsing boven deze drempel wordt een bonus toegekend van 2.000 euro per werkloze deelnemer die tenminste zes maanden aan de slag is gekomen.